Eilandgevoel

Nieuw! Eilandgevoel is nu te koop. Het bevat bijna 200 korte verhalen over natuur en landschap op Schiermonnikoog. Behalve alle hoeken van het eiland komen ook diverse karakteristieke eilanders erin voor. Hier zie je wat de uitgever er in de flaptekst over zegt:
Boek omslag Eilandgevoel Koos Dijksterhuis over SchiermonnikoogIedere werkdag schrijft Koos Dijksterhuis een kort verhaaltje in Trouw over de natuur. Uit zijn stukjes blijkt zijn grote liefde voor alles wat leeft. Hij verwondert zich over het ogenschijnlijk gewone, waar vaak een verrassend verhaal achter zit.

Zijn mooiste verhalen schreef Koos over het door hem geliefde eiland Schiermonnikoog. Ze volgen in dit boek de seizoenen en geven prachtige inkijkjes in de eilander natuur, waarin Koos in zijn eentje of met anderen ronddwaalt.

Geschikt voor bijna alle leeftijden! En om voor te lezen.

Eilandgevoel, uitgeverij Bornmeer, ISBN 978-90-5615-405-9, €15,-. Een gesigneerd exemplaar kunt u voor €20,- inclusief verzendkosten bij de auteur bestellen.

Lees verder

Willen we een dood of levend landschap?

Onderploegen van moderne akker. Foto Koos Dijksterhuis

Onderploegen van moderne akker. Foto Koos Dijksterhuis

De VVD wil aan natuur verdienen en het CDA heeft de natuur afgeschaft. In Trouw lees ik dat deze partijen als belangrijkste beleidsplan hebben: ruimte voor de boeren! Zouden ze een hoekje hebben ontdekt dat nog niet is doodgespoten?

Als ik door Nederland fiets, wandel of rijd, word ik verdrietig van de doodsheid van het platteland. Tachtig procent van ons land bestaat uit platgewalste turbograsvlakten of bespoten veevoervelden. De bodem is vergeven van diarree van miljoenen vetgemeste dieren, de akkers van chemische plantenverdelgers. De oogstrestjes worden ondergeploegd. Lees verder

De lenteachtige leeuwerik is Bach in een vrolijke bui

Veldleeuwerik. Foto Koos Dijksterhuis

Veldleeuwerik. Foto Koos Dijksterhuis

Een dagje Schiermonnikoog is altijd fijn, maar het fijnst met mooi weer. Op de zonnigste lentedag tot dusver bezoek ik het eiland. Al in Lauwersoog zie ik een zeehond. Tureluurs en steenlopers scharrelen langs de havenkant. Over de Waddenzee scheren eidereenden in rijen. Bruine vrouwen en zwartwitte woerden. Wulpen vliegen jodelend over en scholeksters jakkeren in V-formaties naar het eiland om er een broedpoging te wagen. Lees verder

Honingbijen zijn niet zo gestreept als wespen

Honingbij op wilgenkatjes. Foto Koos Dijksterhuis

Honingbij op wilgenkatjes. Foto Koos Dijksterhuis

De wilgen bloeien en de honingbijen vliegen uit. Het gaat niet zo goed met de honingbijen. Hun getob komt regelmatig in het nieuws, als imkers en milieubeschermers alarm slaan over bijvoorbeeld insectenvergif. Gifmenger Bayer ontkent vervolgens steevast dat insectengif giftig is voor insecten.

Als honingbijen in de problemen zitten, zitten er meer insecten in de problemen. Er zijn veel meer bijensoorten. Wilde bijen leven niet in van die grote volken maar stichten in hun eentje een gezin in bijvoorbeeld een holletje in de grond, of in een muur. Veel soorten zijn op hun retour. Dat geldt ook voor vlinders en andere insectenfamilies. Lees verder

Drie tenen, drie ringen

 Y3RYBR met andere drieteenstrandloper Foto Koos Dijksterhuis

Y3RYBR met andere drieteenstrandloper. Foto Koos Dijksterhuis

Tussen de drieteenstrandlopers dribbelt er één met niet alleen drie tenen, maar ook drie ringen aan elke poot. Op het strand bij Bloemendaal holt ie met dertig andere drietenen langs de waterlijn. Hij steekt zijn kop in het zand, en komt met een worm weer boven. Zijn poten zijn steeds onder water, of bewegen razendsnel, als de vogel holt.

Voedselzoekend voor de branding zijn drietenen altijd aan het hollen. Ze hollen op hun twee keer drie tenen, nee zelfs op hun teennagels, als balletdansers. Lees verder

Strandwandelen en dribbelen

Drieteenstrandloper eet zwaardschede foto Koos Dijksterhuis

Drieteenstrandloper eet zwaardschede. Foto Koos Dijksterhuis

Aan het eind van een zonnige werkdag maken we een strandwandeling tussen Bloemendaal en IJmuiden. Op een plattegrond in deze krant zie ik na afloop dat we het evenementenstrand en het familiestrand met jaarrondpaviljoen links hebben laten liggen en via een bruisend strand, een familiestrand met zomerpaviljoen naar een ontspanningsstrand zijn gelopen.

Op het ontspanningsstrand lopen wandelaars met honden. Langs de waterlijn lopen ook zilvermeeuwen, scholeksters, kraaien en drieteenstrandlopers. Die zijn gek op ontspanning. Als wilde dieren hebben ze dagelijks al zoveel spanning in hun leven, dat ze geen extra spanning hoeven, zoals wij mensen. Lees verder

O grut

Grutto. Foto Koos Dijksterhuis

Grutto. Foto Koos Dijksterhuis

De grutto’s verzamelen zich na aankomst uit Guinée Bissau en Portugal eerst op en rond ondiepe plassen. Vroeger stonden weilanden ’s winters vaak blank, terwijl ze ’s zomers opdroogden. Nu worden weilanden ’s winters ontwaterd en ’s zomers besproeid. Zacht, modderig gras waar de vogels hun lange snavels in kunnen prikken om larven en wormen uit te vissen, is er weinig. Waar natuurbeheerders en soms ook boeren hun weiland onder laten lopen, drommen de grutto’s samen. Het Landje van Geijsel bij Amsterdam is zo’n plek en bij Fort Krommenie zette het Noord-Hollands Landschap wat weilanden blank. Lees verder

Tjiftjaf en grutto op tijd, lepelaar en zwartkop te vroeg

Zwartkopje Foto Jeanette Essink

Zwartkopje Foto Jeanette Essink

Afgelopen weekend braken de zon en de lente door. Ik zag mijn eerste en tweede citroenvlinder dit jaar, mijn tweede dagpauwoog, de eerste hommel, de eerste paardebloemen in bloei, de eerste en tweede bruine kiekendief, de eerste grutto’s, de eerste lepelaars en de eerste tjiftjaf.

Keurig volgens het boekje dienden de tjiftjaffen zich in de tweede week van maart aan, rond de tiende. Ze zijn uit Zuid-Europa gekomen. Rond de twintigste worden de volle neven van de tjiffen verwacht: de fitissen. Maar misschien komen ze eerder dit jaar. Dat hangt af van de toestand in West-Afrika, waar ze overwinteren, en van het weer onderweg. Bij een straffe noordenwind zullen ze vast even wachten alvorens de Sahara over te steken. Anders is de kans groot dat ze oververhit, uitgedroogd en uitgeput in het woestijnzand neerstorten. Lees verder

Nachtvlinder in maart

Voorjaarsboomspanner Foto Jeanette Essink

Voorjaarsboomspanner Foto Jeanette Essink

Vlinders zijn er niet veel in de winter, maar ze zijn er wel. Diverse nachtvlinders wisselen elkaar gedurende de donkere maanden af. Momenteel is de voorjaarsspanner op zijn retour, terwijl de voorjaarsboomspanner piekt.

Als zo’n spanner rust, vouwt ie zijn voorvleugels ontspannen over zijn achtervleugels en over elkaar. Er zigzagt een vage lijn dwars over die voorvleugels. Een gegolfde slinger van halve rondjes die elkaar telkens in een punt raken. Lees verder

Op de gifbelt

Groot hoefblad Foto Koos Dijksterhuis

Groot hoefblad Foto Koos Dijksterhuis

’s Lands grootste gifbelt ligt er verlaten bij: Volgermeer, bij Broek in Waterland. Nadat deze illegale dumpplaats van chemisch afval van vooral Philips-Duphar in 1980 ontdekt werd door een ambtenaar, was het dertig jaar lang verboden gebied. De ambtenaar werd ontslagen, want problemen kun je beter niet ontdekken, anders moet je er iets aan doen! De vervuilers gingen vrijuit, het gebied is afgedekt met folie en aarde. Lees verder