Veelvraten

Veelvraat. Foto Koos Dijksterhuis

Veelvraat. Foto Koos Dijksterhuis

We zien lijsters, spechten, raven, bonte kraaien en een buizerd. Muggen enteren de van slaapplekken en chemisch toilet voorziene kijkhut, die drijft op een Zweeds bosmeer. We turen allevier gespannen naar de oever waar beren zouden kunnen verschijnen. De zon zakt achter de beboste heuvels en zet het meer in brand. We geven karakteristieke rotsen een naam, zoals “olifant” en “deur”. Zoon zegt ineens “ja achter de deur!” Een beer? Waarachtig, daar loopt een… nee het is een vos! De vos spiedt rond, huppelt dan weg tussen de bomen. Lees verder

De berenhut

De hut op het water. Foto Koos Dijksterhuis

De hut op het water. Foto Koos Dijksterhuis

Zweden is groot, vooral in noordelijke richting. Als wij na zeven uur rijden The Bridge oversteken, menen wij allevier al lekker op weg te zijn. Maar pas na nog een half etmaal door het bos bereiken we onze bestemming. We zullen nu wel heel noordelijk zijn, denken we, maar op de kaart blijken we pas op de helft te zitten tot de Zweedse noordgrens. Daarboven ligt nog het Noorse deel van Lapland.

In het midden van Zweden wordt, tussen meren en bossen, een buitenverblijf gerund door een stel dat Nederlands blijkt. Hij woont er al jaren en is verzweedst, zij woont er nog niet helemaal, deels woont ze in Nederland, tot aller verbazing bij ons om de hoek in Groningen. Lees verder

Dikkopje met zwarte knotsjes

Zwartsprietdikkopje.  Foto Koos Dijksterhuis

Zwartsprietdikkopje. Foto Koos Dijksterhuis

Een charmante familie van dagvlinders zijn de dikkopjes. In Nederland komen drie soorten vrij algemeen voor. Voor vlinders is Nederland niet meer zo geschikt. Sinds we de bloemen hebben weggemest, mijden vele soorten ons land. Het is ontluisterend om de verspreidingskaartjes in de Dagvlinders van Europa te zien. Vrij vaak houden soorten die in een groot deel van Europa leven een wit plekje vrij voor Nederland en Vlaanderen. Lees verder

Bijen in de buurt

Honingbij. Foto Koos Dijksterhuis

Honingbij. Foto Koos Dijksterhuis

Ondanks alarmerende berichten over de teloorgang van de honingbij zijn er dankzij vele imkers nog heel wat volkeren van. Honingbijen zijn misschien wel de enige dieren die pijnlijk kunnen steken en toch populair zijn. Gelukkig maar, want wat zouden we zonder die vredig zoemende bestuivers moeten?

Van Gabe Bosma, een imker die bij mij in de buurt woont, hoorde ik dat een bijenvolk zijn of beter haar vleugels had uitgestoken. Het volk was vorig jaar zomer samen met de oude koningin uitgevlogen en in een beukenboom beland. De boom was kennelijk goed als hangplek voor twee dagen, waarnaar de grote zwerm verhuisde naar een woonhuis, tweehonderd meter verderop. Lees verder

Reuzenwesp

Hoornaar. Foto Koos Dijksterhuis

Hoornaar. Foto Koos Dijksterhuis

De laatste zomers zie ik vaak hoornaars. Ik dacht dat hoornaars een nieuwe aanwinst waren als gevolg van klimaatverandering. Maar ze blijken al lang in Nederland te leven, al rukken ze wel op vanuit het zuidoosten naar het noordwesten. Hoornaars komen nog veel noordelijker dan Nederland voor. Deze zomer zagen we ze in Zweden. Lees verder

Geel in de plomp

Gele plomp. Foto Koos Dijksterhuis

Gele plomp. Foto Koos Dijksterhuis

Bijna even algemeen als de waterlelie, maar minder bekend, is de gele plomp. Gele plompen bloeien de hele zomer in stilstaand of traag stromend water. Hun ovale bladeren drijven, maar hun bloemen steken op stevige stengels uit het water. Bolle, gele bloemen. Bij voorkeur groeien de plompen in voedselrijk water, maar als er weinig concurrentie is van andere waterplanten, doen ze het ook in wat armer water wel. Lees verder

Vroegere insectenpiek deert drieteenstrandlopers niet

Drieteenstrandloper kuiken bij Dryas. Foto Jeroen Reneerkens

Drieteenstrandloper kuiken bij Dryas. Foto Jeroen Reneerkens

Op de toendra van Noordoost-Groenland vindt in de zomer een explosie plaats van insectenleven. Daar maken drieteenstrandlopers gebruik van. Die koddige vogeltjes rennen ’s winters bij ons met de golven mee op het strand. Maar in de lente haasten ze zich naar Groenland, om daar een gezin te stichten. De kuikens rennen op hun drietenige pootjes over de toendra achter insecten aan. Die insecten zijn dag en nacht te vinden, want tijdens de poolzomer gaat de zon niet onder. Na de korte zomer keren de drieteenstrandlopers terug naar het zuiden. Ook de twee maanden oude, volgegeten kuikens vliegen dan duizenden kilometers. Lees verder

Spreeuwen tijdens veelzijdig natuurfestival

Spreeuwen. Foto Koos Dijksterhuis

Spreeuwen. Foto Koos Dijksterhuis

Spreeuwen – je kunt er een boek over schrijven! Dat heb ik dan ook gedaan. Ik kan ook over spreeuwen vertellen, met plaatjes erbij! Dat ga ik binnenkort doen. Spreeuwen versieren hun geliefde met een bloemetje. Spreeuwen kunnen zwermen, zingen, praten en fluiten. Een spreeuw heeft eens een voetbalwedstrijd stopgezet door het scheidsrechtersfluitje na te doen. Mozart liet zich door een spreeuw inspireren en dankzij Shakespeare zijn er spreeuwen in Amerika. Lees verder

Wederik

Grote wederik. Foto Koos Dijksterhuis

Grote wederik. Foto Koos Dijksterhuis

De grote wederik is een populaire tuinplant, die zich flink kan uitbreiden. Dat doet hij met lange, rossige wortelstokken, die zich net onder het maaiveld tot een taai pakket vlechten. Ook in het wild staat de plant te boek als “zeer algemeen”. Ik zie ze nochtans niet veel, want uitgerekend op de zeekleigronden van Groningen en Friesland zijn grote wederiken zeldzaam, evenals op de waddeneilanden.

Als ik op zomervakantie langs bosranden wandel en door bossen met open plekken, kom ik ze vaak wel tegen, al dan niet in gezelschap van wilgenroosjes. Het geel van wederiken en het roze van wilgenroosjes vormen een mooi ensemble. Lees verder