Eilandgevoel

Nieuw! Eilandgevoel is nu te koop. Het bevat bijna 200 korte verhalen over natuur en landschap op Schiermonnikoog. Behalve alle hoeken van het eiland komen ook diverse karakteristieke eilanders erin voor. Hier zie je wat de uitgever er in de flaptekst over zegt:
Boek omslag Eilandgevoel Koos Dijksterhuis over SchiermonnikoogIedere werkdag schrijft Koos Dijksterhuis een kort verhaaltje in Trouw over de natuur. Uit zijn stukjes blijkt zijn grote liefde voor alles wat leeft. Hij verwondert zich over het ogenschijnlijk gewone, waar vaak een verrassend verhaal achter zit.

Zijn mooiste verhalen schreef Koos over het door hem geliefde eiland Schiermonnikoog. Ze volgen in dit boek de seizoenen en geven prachtige inkijkjes in de eilander natuur, waarin Koos in zijn eentje of met anderen ronddwaalt.

Geschikt voor bijna alle leeftijden! En om voor te lezen.

Eilandgevoel, uitgeverij Bornmeer, ISBN 978-90-5615-405-9, €15,-. Een gesigneerd exemplaar kunt u voor €20,- inclusief verzendkosten bij de auteur bestellen.

Lees verder

Groenlandse walvis

Groenlandse walvis Foto Koos Dijksterhuis

Groenlandse walvis Foto Koos Dijksterhuis

Vorige week dook er een Groenlandse walvis op bij Vlissingen, die al even voor de Belgische kust had rondgezwommen.

Het is de eerste waarneming van zo’n gigant in Nederland en het is echt heel bijzonder. Het lijkt mij bijzonderder dan een bruine beer die vanuit Oost-Europa  op eigen kracht Nederland bereikt. Groenlandse walvissen zijn door onze zeventiende-eeuwse voorouders bijna volledig uitgeroeid. Sinds ze niet meer bejaagd worden, herstellen ze zich weer, maar dat gaat graag. Die reuzen leven lang: als ze niet geharpoeneerd worden, kunnen ze wel tweehonderd jaar oud worden, en ze planten zich langzaam voort. Ze schijnen elkaars zang op honderden kilometers afstand te kunnen horen. Lees verder

Gered van het vuur

Witte kwikstaart Foto Koos Dijksterhuis

Witte kwikstaart Foto Koos Dijksterhuis

Bij Dronten is de brandstapel voor een paasvuur niet in de fik gestoken, omdat er een paartje koolmees in nestelde. Later bleek ook een witte kwikstaart belangstelling te tonen.

Als ik een nestkast ophang, wordt ie vaak binnen de kortste keren geïnspecteerd door een mees of mus. Brandstapels mogen dan tijdelijke voorzieningen zijn, ze staan er een paar weken en als in deze ene brandstapel al twee paar zangvogels werden gezien, vrees ik dat er ieder jaar heel wat broedende zangvogels in brandstapels verbranden op hun gebakken eieren. Lees verder

Rammelaars

Hazen rammelend. Foto Koos Dijksterhuis

Hazen rammelend. Foto Koos Dijksterhuis

Hazen zie ik best vaak, maar grote groepen hazen zie ik zelden. Laatst, op het land van een vogelvriendelijke veehouder, zag ik er zeven bij elkaar. En die zeven renden als een dolle achter elkaar aan. In een treintje. Rammelen wordt dat genoemd.

Zondag hoorde ik Sim Broekhuizen bij Vroege Vogels. Broekhuizen promoveerde tien jaar op onderzoek naar hazen. Zijn onderzoek riep vooral vragen op. Tot dan toe wisten mensen dat een hazentrein in de lente bestond uit hitsige hazenmannen die achter een vruchtbare hazenvrouw aanjaagden. Klinkt logisch. Lees verder

“Het landschap is kapotgeslagen!”

Boerenbedrijf Foto Koos Dijksterhuis

Boerenbedrijf Foto Koos Dijksterhuis

“We hadden het landschap moeten beschermen!” Geert Mak, de schrijver die ooit uit Jorwerd verdween en weer opdook in Bartlehiem, is boos. “Nergens ter wereld bestaat een weidelandschap zoals in Friesland. Maar we beschermen het niet. Zonder de minste aandacht voor inpassing in het landschap zetten we er gebouwen neer. Alsof je een flat van tien etages in de grachtengordel bouwt!”

Met enkele natuuronderzoekers, veehouders, journalisten en schrijvers hobbelde ik in een oude bus door Friesland. Het reisje was georganiseerd door Jantien de Boer, auteur van het onlangs verschenen boekje Landschapspijn. Zij liet ons uitgestrekte, monotone weilanden zien, rond enorme boerderijen die eruitzagen als industrieterreinen. Lees verder

Palmpaashaan

Haan op stok Foto Koos Dijksterhuis

Haan op stok Foto Koos Dijksterhuis

Als kind kreeg ik op palmzondag tijdens de kindernevendienst in de kerk een houten kruis, dat ik moest versieren met crêpepapier en doppinda’s – wellicht het restje wintervoorraad voor tuinvogels. Ook kreeg ik twee mandarijnen om aan de zijstokken te spietsen en een haan van brood voor bovenop. Behalve de pinda’s diende ik dertig rozijnen aan slingers te rijgen. Ik prikte steeds in de vingertoppen van mijn twee linkerhanden.

Die haan van brood zag er heerlijk uit en ik kon de verleiding bijna niet weerstaan er vast een hapje van te proeven, maar dat mocht niet, ook al markeerde Palmzondag het einde van de vastentijd. Van vasten wist ik niets; als gereformeerden deden wij daar niet aan, dat lieten wij over aan de roomsen. Al hadden wij het beste geloof, dat van de roomsen leek mij leuker. De roomse kinderen in de buurt mochten op zondag een ijsje kopen en naar het zwembad, hoefden geen psalmen uit hun hoofd te leren en gingen minder vaak naar de kerk. Die kerk van hen zag er bovendien gezelliger uit: met beelden, kaarsen en glas in lood. Lees verder

Kom mee naar buiten

Twee Turkse tortels en een tortelduif Foto Koos Dijksterhuis

Twee Turkse tortels en een tortelduif Foto Koos Dijksterhuis

Afgelopen weekend was voor mij het weekend van de eerstelingen. Eerstelingen zijn de eerste vogels of bloemen van het jaar. De eerste boerenzwaluw zag ik al een week eerder. Hij bracht weliswaar geen zomer, maar wel lente. Het weekend erna kwamen de zwaluwen massaal binnen.

Het gebeurt vaker dat ik één vroeg individu tegenkom, en dat ze even later massaal losbarsten. Bloemen breken collectief uit hun knoppen, trekvogels komen in groepen aan. Een dag na de eerste rietzanger hoorde en zag ik er tientallen. Lees verder

Lente!

Krentenboompje op de hei Foto Koos Dijksterhuis

Krentenboompje op de hei Foto Koos Dijksterhuis

Wat is de lente een heerlijk seizoen. Dat is geen nieuws, maar het is elk jaar toch weer een verrassing. Alle seizoenen hebben hun charme, maar als de lentezon schijnt door de bloesems en jonge blaadjes en de vogels zingen…

Bossen, bosranden en parken krijgen een groen waas, een witte sluier en een rossige gloed. De blaadjes van meidoorns frissen de wereld op, tot in de binnensteden dringt het lentegroen van uitbottende kastanjes en zaaddonerende iepen door. De laatste kleuren de grachten van Amsterdam groen. Wat prille bladerkronen lijken, zijn takken vol iepenzaad. De iepen bloeiden kort en laten weldra hun zaden dwarrelen, als een groene sneeuwbui. Lees verder

Boeren mét in plaats van tegen de natuur

Pinksterbloemen in weiland Foto Koos Dijksterhuis

Pinksterbloemen in weiland Foto Koos Dijksterhuis

Na mijn stukje van gisteren over ouderwetse vogelweiden en moderne, vogelvrije weiden kwamen er instemmende en afkeurende reacties. De afkeurende reacties komen er enerzijds op neer dat het onzin is – de moderne weilanden zouden nog vol weidevogels zitten. Anderzijds zou ik boeren de schuld geven van een onvermijdelijk probleem waar we allemaal aan bijdragen.

Een uitgebreid onderzocht, wetenschappelijk beschreven en voor iedereen zicht- en hoorbaar probleem als het verdwijnen van bloemen, insecten en vogels uit het moderne boerenland ontkennen, dat is als in de regen lopen en roepen dat de zon schijnt. Lees verder

Weidevogels, vogelweiden en turbogras

Tureluur in Eempolder Foto Koos Dijksterhuis

Tureluur in Eempolder Foto Koos Dijksterhuis

Trouwlezer Henk Strietman met wie ik op de boot naar Spitsbergen zat, laat me de Eempolders zien. We lopen vier uur door de weilanden langs de linkeroever van de Eem. Hier baltsten in mijn kindertijd de kemphanen. Nu niet meer, maar voordat ook de grutto’s verdwenen, kreeg Natuurmonumenten het land in beheer en werd er niet langer ontwaterd, geëgaliseerd en bekunstmest. Lees verder

Gruttoboerderij in Friesland

Grutto’s m (boven) en v Foto Koos Dijksterhuis

Grutto’s m (boven) en v Foto Koos Dijksterhuis

Met een groepje veehouders, biologen, journalisten en schrijvers toer ik over landwegen door Friesland. Het valt niet mee om een weidevogel te vinden, maar te midden van de gigantische raaigraslanden van de hoogproductieve agrifirms vinden we landschapstroost op de boerderij van Murk Nijdam.

Murk heeft slechts dertig koeien en die delen hun weilanden met 105 paar grutto’s. Voorts broeden er tureluurs, scholeksters, kieviten, kluten, veldleeuweriken, gele kwikstaarten, graspiepers, visdiefjes, slob-, krak-, berg- en kuifeenden en soms zelfs kemphanen en zomertalingen. Met zijn kleine bedrijf verdient de veehouder meer dan genoeg. Hij betaalt er zelfs een medewerker van. Lees verder