Boem!

Foto Koos Dijksterhuis

Foto Koos Dijksterhuis

Vuurwerk; ik ben blij dat het weer achter de rug is. In geen ander Europees land wordt zoveel verstookt en verliezen de inwoners rond de jaarwisseling zoveel handen en ogen als in Nederland. Nergens stroomt de nachtelijke hemel zo vol vogels die van schrik opzwermen.

Ik zag het herhaaldelijk in mijn tuin. Na het hartverzakkingen veroorzakende “boem!” schoten de merels ‘s avonds hals over kop uit de bosjes waarin ze zich te ruste hadden gezet. Overdag sloegen de eenden in de vijver achter mijn huis snaterend op de vlucht na een knal. En ze vluchtten weer terug na de volgende, want het geknal was overal.

Ik zag op oudejaarsavond iemand om acht uur met een aangelijnde hond over straat lopen. Die dacht waarschijnlijk: nog even uitlaten voor de hel losbarst. Maar het vagevuur was al voldoende om die hond in paniek te doen rukken aan de lijn, afgewisseld met pogingen zich ín het wegdek te drukken. Hij liet van angst zijn darmen leeglopen dus in die zin voldeed het uitlaten aan de behoeften van het baasje. Anders zou die hond het vloerkleed nog onder schijten. Ik hoorde van een kat die de deur was uitgeglipt en op nieuwjaarsmorgen als een klont modder terugkeerde. Had ie zich ingegraven?

Met de vurige kleurtjes is er een hoeveelheid chemicaliën de lucht in geblazen, waarvoor een chemische fabriek drie maanden moet draaien. Ook de restanten van de licht- en lawaaishows zijn vervuilend. De straten, perken en vijvers liggen vol geblakerd karton en plastic. De weinige mensen die het opruimen zijn doorgaans niet de mensen die het hebben afgestoken.

Het jaarlijkse verzetje van lieden die lawaai verwarren met vreugde gaat ten koste van andere mensen, van dieren, van het milieu. Soms met opzet. Elk jaar zie ik jongens rotjes gooien naar mensen, naar meeuwen, naar eenden.

Ik wens u een rustig en natuurrijk jaar!

(Natuurdagboek Trouw donderdag 4 jan. 2018)

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *