Een uur extra

Jet(lag) Foto Koos Dijksterhuis

Jet(lag) Foto Koos Dijksterhuis

Voor mij is het een cadeautje: de wisseling tussen zomertijd en wintertijd. Eind maart is het ineens tot half negen ’s avonds licht, wat een feestelijk lentegevoel geeft. Bovendien is het ’s morgens niet meer zo vroeg dag. Eind oktober komt er een uur bij! Een uur op bed, een uur bij het vuur, een uur in een boek… Bovendien is het ’s morgens niet meer zo laat dag.

Toen de zomertijd werd geïntroduceerd leek het me een overbodige maatregel. Voor meer of minder licht kon je toch net zo goed een uur later of eerder opstaan en naar bed gaan? Ja, maar zo werkte dat niet, want werk, winkel, school, bus en andere mensen… met alles en iedereen zou je uit de pas raken. Zeven maanden een uur eerder opstaan en naar bed gaan zou exact hetzelfde effect geven als zomertijd. Er komt alleen niks van.

Niet iedereen is er zo blij mee als ik. Twee keer per jaar regent het klachten op de sociale media. Sommigen zeggen er verschrikkelijke gevolgen van te ondervinden: een vrouw voorzag wekenlang slaapproblemen. Ik vroeg haar of zij dezelfde narigheid ondervond na een reis, maar nee, zelfs een vlucht naar de vs  met een jetlag van vier uur deerde haar minder dan een uur tijdsverschil in Nederland, want het zou gaan om de wijziging ten opzichte van het daglicht. En ze dacht dat de tijdzones over de aarde exact in de maat liepen met het daglicht. Dat is niet waar, maar misschien gaat het vooral om wat men denkt dat waar is.

Nieuwsgierig vroeg ik haar of ze altijd op dezelfde tijd naar bed ging en opstond, want af en toe een uur langer opblijven zou toch vergelijkbare problemen moeten geven? Ze vond dat een flauwe vraag en antwoordde niet.

Zelf laat ik één klok nog even staan op zomertijd, dan heb ik soms nog de meevaller van een uur extra!

(Natuurdagboek Dinsdag 31 okt. 2017)

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *