Takhipaarden of Przewalski’s

Przewalskipaarden. Foto Koos Dijksterhuis

Przewalskipaarden. Foto Koos Dijksterhuis

De dageraad breekt aan als beheerder Alex van Putten van Stichting het Flevolandschap me de Przewalskipaarden in het Natuurpark Lelystad laat zien. We moeten daartoe voorbij de wisenten die ons allemaal gretig aanstaren, vooral de gigantische stier. We houden gepaste afstand.

We lopen door een beukenlaan in herfstkleuren die de indruk geeft dat dit een hoogbejaard landgoed is, terwijl Oost-Flevoland op de kop af zestig jaar telt. Ah, daar komen de Przewalskipaarden: negen. Ze draven in een rij voor ons het pad over, en blijven vervolgens staan om ons eens goed te bekijken. Wij kijken terug. Voor oerpaarden (de enige die er nog zijn) ogen de Przewalskipaarden minder woest dan ik had verwacht. Ze zijn stevig gebouwd, maar vrij klein.

Przewalskipaarden zijn genoemd naar de Russische kolonel Nikolaj Przewalski, die de soort in 1878 ontdekte. Lang voor hun ontdekking waren ze in Mongolië al bekend onder de naam Takhi . De paarden worden daar als heilig beschouwd, wat hun uitsterving niet verhinderde. Sinds 1968 zijn ze in het wild niet meer gezien. De biologen Annette Groeneveld en Jan en Inge Bouman namen zich voor dat ze de oerpaarden opnieuw zouden uitzetten op de steppen van Mongolië.

Zij schuimden dierentuinen en wildparken af op Przewalskipaarden, die ze vanuit alle wereldstreken naar Lelystad haalden. Daar plantten de paarden zich voort, verwilderden ze en vormden ze kuddes. In 1992 werden de eerste uit Lelystad naar Mongolië gebracht, waarna er nog vier transporten volgden, van in totaal vijftig paarden. Nu galopperen er weer een paar honderd Przewalski’s op de Mongoolse steppen. Ze stammen allemaal af van dertien voorouders.

Hier zijn er nog maar negen, waaronder niet één vruchtbare hengst, want de missie is geslaagd en het Natuurpark fokt ze niet meer. Afgelopen zomer verwelkomde het Natuurpark documentairemakers uit Mongolië die een film maakten over de herkomst van hun heilige Takhipaarden.

Alex en ik lopen terug. De wisentstier probeert een koe te bestijgen en heeft gelukkig geen oog meer voor ons.

(Natuurdagboek Trouw dinsdag 21 nov. 2017)

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *