Startpagina

Startpagina

  • Op de helft

    Hij is als engel Gods nog niet verslagen
    Nog minstens twee jaar blijft hij president
    Al krijgt hij nog zo lelijk op zijn kop
    In wezen is hij best een toffe vent

    Hij houdt zich niet voorbeeldig aan verdragen
    Daar raakt de wereld nu wel aan gewend
    Het gaat steeds harder waaien rond de top
    In wezen is hij best een toffe vent

    Er valt voorlopig vast nog veel te klagen
    En of hij ooit zijn nederlaag erkent?
    Voor hem is het een lucratieve job
    In wezen is hij best een toffe vent

    Zal hij zich ooit voorbeeldiger gedragen?
    En houdt hij er straks desgevraagd mee op?
    In wezen is hij best een toffe vent

Natuurdagboeken

  • Liefde voor (en van?) een roodborst

    Roodborst. Foto Ronald van Houten
    Roodborst. Foto Ronald van Houten

    ‘Ik houd van Bob’, schrijft Tony Putman in zijn boekje Mijn vriend Bob het roodborstje. ‘Sommige mensen die mijn liefde voor (poes) Fluffy zonder meer begrijpen, kunnen niet bevatten dat ik dezelfde gevoelens heb voor een vogel. Ik heb met hen te doen, en met iedereen die niet begrijpt hoe hij zijn hart en geest kan openen voor een ander levend wezen.’

    Bos is een roodborstje. Putman is een hovenier. Wie veel in de tuin werkt weet dat roodborstjes vaak komen kijken of er iets eetbaars tevoorschijn is geschoffeld. Putman sluit vriendschap met roodborstjes, in het bijzonder met Bob. Hij oefent zijn fotografiekunsten op de vogels en plaatst foto’s en filmpjes op sociale media. Daar krijgt hij vele volgers. (meer…)

Archief natuurdagboeken

Plezierverzen

  • Ontspoord

     

    Ontspoorde aanslagers
    Hufters met tijd teveel
    Niet elke (trots op de) boer
    Is zo’n hork

    Nemen die driftige
    Spoorsaboterende
    Landbouwers wel genoeg
    Hooi op hun vork?

Archief plezierverzen

Bibliografie

  • Noordkrompen, Zee-engelen en koffieboontjes – een schelpenboek

    voorkant boek Noordkrompen, zeeengelen en koffieboontjesNu verkrijgbaar, mijn boek over schelpen bij Atlas Contact.

    ‘Schelpen! Van rond tot puntig, van minuscuul tot voetbalformaat, van breekbaar tot stevig, van lomp en lijvig tot slank en gestroomlijnd, van glad tot grillig, van wit tot welke kleur ook – dat zulke schitterende sculpturen gemaakt kunnen worden door een snotterig weekdier dat voor negentig procent uit water bestaat verbaast mij nog altijd bij iedere schelp.’

    Er zijn zo’n honderdduizend soorten schelpdieren, in de meest buitenissige vormen en kleuren, en de noordkromp is de heilige graal onder de schelpen. Alleen op Schiermonnikoog kom je deze zeldzame schelp wel eens tegen, vooral na een stevige herfststorm. Een noordkromp vinden is daarom het doel van menig strandwandelaar. En dus ook van Koos Dijksterhuis, die zijn hele leven al gefascineerd is door schelpen. Schelpdieren zijn er te land, te water en ter zee. Maar de meeste leven in zee. Ze zijn er van kolossaal tot minuscuul, tweekleppig of slakvormig, maar wat ze in elk geval gemeen hebben, is een avontuurlijk seks-leven. Veel schelpdieren zijn tegelijk man en vrouw, ze kunnen elkaar tegelijkertijd bevruchten. Sommige kunnen, als ze eenzaam zijn, zelfs zichzelf bevruchten. Oesters doen hun erotische imago eer aan door in een massale orgie tegelijkertijd klaar te komen. Als ze dat doen kleurt de Noordzee melkachtig troebel en deinzen badgasten terug. Koos Dijksterhuis schrijft meeslepend over de schelpdierwereld waarin je het zo gek niet kunt verzinnen, of het komt voor.

Bibliografie lijst / Archief “boekberichten”

  • Selecteer berichten op datum(reeks) en/of op categorie