Maaien en zaaien

Luzerne Foto Koos Dijksterhuis

Ik probeer mijn grasveldje te veranderen in een voedselarm bloemenweidje. Je denkt algauw dat bloemen mest op prijs stellen, maar als er veel mest is, worden ze weggeconcurreerd door grassen. Grassen zijn mooi, ik heb een stuk of tien soorten. Maar bloemen zijn ook mooi, en een voedselbron voor bijen, vlinders en zweefvliegen en voor die laatste twee nog een kraamkamer ook.

Om bloemen en insecten te sparen, maai ik weinig. Maar om de voedzaamheid te verminderen, maai ik in de nazomer een paar keer. Niet alles tegelijk, ik laat pollen en plukken staan. Ik maai langzaam, want waar ik maai, zie ik sprinkhanen en kikkers wegspringen. Het maaisel haal ik weg, en daarmee voedingstoffen.

Dat verschralen gaat mij te langzaam, het blijft grazig, de natuur heeft tijd zat. Ik help weleens een handje, door het planten van bijvoorbeeld blauwe knoop en het zaaien van orchideeën. De blauwe knoop bloeide prachtig, maar keerde deze zomer niet terug. Nog geen rietorchis is aangeslagen.

Wel groeiden en bloeiden er een stuk of twintig ratelaars. Die zijn mooi citroengeel en parasiteren op grassen. Ze tappen voedingsstoffen af uit graswortels. Het gras groeit daardoor langzamer en dat is een opsteker voor wie een bloemenweidje wil.

Dit klinkt waarschijnlijk alsof ik precies weet wat ik doe, maar mij bekruipt altijd twijfel met dat maaien. Hark ik met het maaisel niet ook halmen met insecteneitjes of bloemenzaden weg? Ik heb ook nieuwe zaden van allerlei wilde bloemen, die ik nog even bewaar om na de laatste maaibeurt te zaaien. Of kan ik met zaaien beter wachten tot na de winter?

Vanmiddag heb ik zaad van luzerne meegenomen, een fraaie klaversoort. Die vormt nu zaad, dus dan zal nu wel een goede zaaitijd zijn, toch? Gelukkig is luzerne een landbouwgewas en zijn er teelthandleidingen. Het mag zowel na de laatste maaibeurt als in de lente. Maar hoe zit het met de rietorchis?

(Natuurdagboek Trouw woensdag 29 aug. 2018)